skip to main |
skip to sidebar
Vanochtend voreg wakker en al om half negen aan het zeilen. Er stond meer wind dan gisteren maar ik wist dat ik na een half uurtje bij een brug zou komen en de wind in vaarten altijd wat minder is. Geen rif dus en dat had ik goed ingeschat. De wind was oost dus ik zou nog wel wat moeten laveren vandaag. Eerst een stukje terug naar de Fetsehol en door de Steatebocht en Stobberak waar het laveren al begon met lange en korte slagen. Nog een keer goed kunnen oefenen en dat heb ik nu wel onder de knie. Bij de brug onder de snelweg waarvan de herrie uiteindelijk nog wel meeviel de zeilen en mast gestreken en bij het weer opzetten toch maar één rif gezet. Bleek hoog nodig te zijn want de wind nam verder toe en bij het laveren door De Hoarse en Jurjen Sleat ging ik regelmatig met het gangboord door het water.
Op de Langsturtepoel nog even langs het eerste overnachtingsplekje gevaren. Het zeilen voelt nu toch heel anders dan toen ik daar de eerste keer was. Daarna nog een stukje laveren door Frijgersleat en Gudzekop maar op de Goaiingarypster Puollen bleek ik echt teveel zeil te hebben. Snel aangelegd bij het Marrekritte plekje bij de ingang van de Noarder Alde Wei en het laatste stukje op de motor. Ik had stoer zeilend aan willen komen varen maar dat was niet verantwoord. Hoog aan de wind was de boot niet te houden. Gelukkig net genoeg benzine voor het laatste stukje. Onder het genot van een verse cappuchino lekker zitten praten met Annemiek, Jetske en de eigenaar van Rufus. Uiteraard nog even de boot schoonmaken maar toen was het echt afgelopen. Een ongelooflijke ervaring rijker die naar meer smaakt!
Voor wie wil zien waar ik precies ben geweest:
de gezeilde route (85 mijl, Google Maps)
En wie de foto's nog apart wil bekijken:
de foto's (23 stuks, Picasa webalbum)
Ik ben blij met mijn keuze van gisteren want die pakte vandaag goed uit. De wind was inderdaad zuidoost en dus kon ik vanochtend gewoon wegzeilen. Veel wind was er echter niet dus het tempo lag erg laag, soms héél erg laag. Maar ik heb vandaag vrijwel alles kunnen bezeilen dus maar een half tankje benzine verbruikt. Zo'n motor is handig bij bruggen, havens en dorpjes en bij kleine stukjes die niet te bezeilen zijn maar het zeilen is toch tien keer leuker dan varen op de motor.
In De Kluunder zat nog een lastig stukje naar het zuiden waar de wind bijna wegviel door bomen en waar het nét niet te bezeilen was. Om de bocht de eerste brug, een eerste van een heleboel vandaag. Maar ach, alles went en in 5 minuten heb je alles naar beneden en in 5 minuten weer omhoog. Heel wat korter dan wachten tot de brug eindelijk open gaat. In de Broeresleat wat geëxperimenteerd met het uitbomen van de fok. Hoe het officieel moet weet ik niet maar ik kreeg het prima voor elkaar. Je zou alleen het roer even vast moeten kunnen zetten want vaak wil de boot steeds één kant op. Zal wel met beter trimmen te maken hebben.
Vlak voor het Tjeukermeer moest de mast voor de tweede keer omlaag. De toch over het Tjeukermeer naar Follega was heerlijk! Net een lekker windje zodat je lekker zeilt zonder het gevoel te hebben dat je niet opschiet. Lekker onderuit. Het was vandaag erg warm dus de zeilbroek had ik al snel uitgedaan, je stikt daar in. Lekker op blote voeten in de boot. Bij Follega voor het eerst zeilend onder een brug doorgevaren. Kort hierna is een lagere brug. Ik was al bezig de zeilen en de mast te strijken toen de brugwachter uit z'n raampje riep dat ik wel achter een andere zeilboot voor niets onder de brug door mocht. En ik kreeg de smaak nét te pakken! Vast zelf een zeiler. Natuurlijk kun je ook bij iedere brug wachten tot deze open gaat en tussen de 1 en 2 euro betalen maar ik heb geen zin daarop te wachten. Zoveel moeite kost het niet. Door de Follegaesleat, de Grutte Brekken oversteken waardoor ook de vaargeul van het Prinses Margriet kanaal loopt (dat is de tweede keer!) naar de Hjerring Sleat. Door het minimeertje Brandemar en door de Wâld Sleat naar De Ie die noordwaarts naar Sloten loopt. Ik was vanochtend al om half tien vertrokken en bij Sloten was het al kwart voor twee! Even snel koffie met appelgebak en een paar boodschapjes.
Sloten is echt piepklein maar ongelooflijk mooi oud-Hollands. Een soort Bourtange maar dan zonder vestingmuren maar met een paar grachten. Ondertussen was dit m'n vierde brug. Ook het tochtje over het Slotermeer was heerlijk. Ik had vlak daarvoor ontdekt dat je heerlijk op het achterdek kunt zitten met je rug tegen de kap van de buitenboordmotor die schuin staat omdat je de motor na gebruik uit het water kantelt.
Valk voor Woudsend bij het verlaten van het Slotermeer begon de wind het echt af te laten weten. Direct na Woudsend liggen drie bruggen en ik had me toch al voorgenomen dit op de motor te doen dus de zeilen en mast omlaag. Dit was de vijfde keer. Na Woudsend viel de wind helemaal weg. Omdat ik niet zo heel veel benzine meer had moest ik een keuze maken. Het overnachtingsplekje aan het eind van De Welle was niet bepaald uitnodigend maar de eerstvolgende Marrekritte plek was nog een behoorlijk eind, ook met stukjes in dezelfde oostelijke richting die vrijwel niet te bezeilen was. Ik besloot maar een tijdje te wachten in de hoop dat de wind nog terug zou komen want als ik hier zou overnachten zou ik morgen behoorlijk vroeg op moeten staan en maar hopen dat het dan waait én te bezeilen is. Ik heb niet genoeg benzine voor het hele stuk. Dat zou ik onderweg dan eerst moeten regelen.
Ik had nog geen pagina uit de NRC Next gelezen toen de wind weer opstak. En plotseling vanuit het westen! Dat kwam goed uit want ik moest noordwaarts over De Kûfurd. Ik had gehoord dat de rechterzijde erg ondiep is en dat ik de vaargeul moest aanhouden. Maar dat is wel het Prinses Margriet kanaal! Gelukkig viel dat dik mee. Snel oversteken en rechts in een soort baan voor langzaam verkeer gaan varen, enigzins aan de wind maar goed te doen.
Die wind had natuurlijk met het voorspelde slechte weer te maken die op het Slotermeer westelijk heb zien voorbij trekken. Dat slechte weer bleef steeds aan de horizon zichtbaar maar heeft me nu, om half tien 's avonds, nog steeds niet bereikt. Ik heb nu de klamboe maar wat vroeger tevoorschijn gehaald want je wordt gestoord van de muggen. Door de klamboe heerlijk geslapen trouwens! Zou Rufus wel standaard erbij mogen leveren. Ik hoorde het net heel zachtjes tikken tegen de tent maar door de muziek van de radio twijfelde ik of het was gaan miezeren. Tot mijn verbazing bleken dat de muggen te zijn die tegen de dektent vlogen! Wat ben ik blij met de kamboe maar het is wel een klein wereldje. Een tent in een tent.
Aan het eind van De kûfurd (het Koevordermeer) naar rechts door de Jaansleat naar brug zes. Daarna kom je in de Langwarder Wielen, een knus meer. Ik wou naar De Brekken dus aan de noordkant er weer uit en, omdat die beter te bezeilen was, via de Lanwarder Feart naar De Brekken. Ik had daar het tweede Marrekritte plekje in gedachten maar hierdoor heb ik weer iets bijgeleerd. Op de kaart ook opletten waar de grote wegen lopen! Ik zit vlak bij de A7, de snelweg tussen Joure en Sneek. Jammer maar niets aan te doen want het is al bijna half acht. Het is welletjes voor vandaag.
Morgen nog een klein stukje maar wanneer er geen wind of alleen wind uit het noordoosten is dan wordt het nog knap lastig. Ik heb twee mogelijkheden, een langere en een kortere route dus ik zie het morgen wel. De weerberichten zijn slecht maar na 4 prachtige dagen ga ik daarover niet klagen. Misschien zelfs wel lekker. Hopelijk waait het dan ook een beetje want dat is toch wel lekker zeilen. Het geluid onder de boot wanneer deze een beetje vaart begint te maken klinkt als muziek! Je houdt motorboten dan gemakkelijk bij want die hebben een verplichte maximum snelheid.
Deze dagen zijn een geweldige ervaring geweest. Het doel is ruimschoots gehaald maar ik had niet verwacht dat ik het zó leuk zou vinden. Het zwerven, zo door een stuk Nederland met veel water, is een prachtige manier om te genieten van ons eigen land. En zo slecht getroffen hebben we het niet. Het zal 's zomers best druk zijn maar in een eerste week van september vind ik het er absoluut niet druk, verre van dat. Maar mede daarom geniet ik er waarschijnlijk ook zo van. Iets drukker zou me niet uitmaken zolang je maar geen toestanden bij bruggen mee maakt. Iedereen kent die verhalen wel. Gelukkig zelf niet meegemaakt deze dagen. Sterker nog, regelmatig een vaart helemaal voor mezelf. En ik begin nu iets beter te begrijpen wat met 'overgeleverd zijn aan de wind' betekent.
Een tocht plannen is heel moeilijk omdat het zó afhankelijk is van de windrichting en windsterkte. Gelukkig heb ik op de eerste en tweede dag serieus wind meegemaakt anders was de ervaring niet compleet geweest. Morgen eventueel slecht weer heeft ook wel wat. Hoort er tenslotte ook bij.
Het is voor mij nu geen probleem meer er een paar dagen met een boot tussenuit te gaan. Nu mijn ervaring uitbouwen en kijken hoe het is om zoiets samen te doen met Thijs, Bart, Marjo en vrienden. Zo'n valk is in principe groot genoeg om met z'n tweeën in te zeilen en te kamperen maar ruim is het niet. Ook met vrienden lijkt het me leuk om dit te doen. Twee jaar geleden heb ik een paar dagen met Thomas gezeild op het Lauwersmeer en een dagje op de Waddenzee in een gehuurde Cornish Crabber (klik hier voor gedeeltelijk verslag door Thomas en hier voor foto's). Dat was ook een geweldige ervaring. Zoiets is wel een stuk pittiger en ik moet er niet aan denken om zo'n boot helemaal alleen te moeten varen. Misschien komt dat nog? Voorlopig is zo'n valk een mooi formaat boot.
Genoeg geschreven voor vanavond. Misschien nog even lezen en dan lekker slapen. Eerst nog even genieten van het uitzicht.
Morgen zie ik Marjo & de kids weer. Die komen dan terug van de werkweek. Heerlijk idee. Thuis 's avonds lekker de haard aan. Helaas moet ik al snel weer afscheid van Marjo nemen want die gaat de volgende ochtend al vroeg met vriendinnen de bergen in. Hebben we allebei ons najaarsweekje weer gehad. Een goed gebruik die we er sinds een jaar of 5 op nahouden. Ieder een weekje in het najaar voor zichzelf op stap. Kunnen we iedereen aanraden!
In mijn enthousiasme van de tweede dag was ik lekker voor de wind een heel eind weggezeild maar nu leer ik hoeveel moeite het kost om een koers hoog aan de wind te varen. De globale richting zuidoost zou te bevaren moeten zijn met een zuidwesten wind maar vaarten en kanalen lopen niet altijd precies in de goede richting of zijn soms nét te bezeilen maar wanneer de oevers ook nog begroeid zijn en de wind voor je gevoel zuidelijker uitpakt wordt het af en toe knap lastig. En kruisen in een vaart vind ik echt niet te doen. Zelfs een kruipend kind gaat nog sneller. Kortom, de hele dag met de motor en met de zeilen bezig geweest. Het eerste stuk door It Deel ging heerlijk maar vlak voor Heerenveen buigt de vaart een klein stukje naar het zuiden en de wind viel ook steeds verder weg.
Omdat ik me had voorgenomen zover mogelijk naar het zuidoosten te varen wou ik door Heerenveen over de Engelenfaert en De Kuunder (of Tsjonger) richting het Tjeukermeer varen. De afstanden tussen de bruggen waren te klein om steeds weer de zeilen te strijken en de mast omlaag te doen waardoor ik een aardig stukje op de motor moest varen. En dat kost een hoop benzine want het ding slurpt als een gek. Bovendien lekt benzine tijdens het varen en bij het sluiten van de benzinekraan krijg ik regelmatig een scheut benzine voer m'n vingers. Bah!
De tweede brug had een hoogte van 105 cm en dat zou moeten kunnen. In Akkrum zelfs onder een brug van 95 cm doorgevaren. De waterstand zal wel water hoger dan normaal zijn geweest want de mast kwam schurend vast te zitten onder de betonnen brug. Gelukkig vaar ik héél voorzichtig dus behalve een kras geen schade. Wel als de donder achteruit, snel aanleggen en de mast in de onderste houder van de mik leggen en een volgende poging wagen. Nu pastte ik er nét onder door. Via een dwarsgracht kom je midden in het centrum van Heerenveen uit. Even de bekende boodschappen en een snelle lunch gedaan en toen doorgevaren.
Na de laatste brug vol goede moed weer onder zeil hopend op een lekker stukje zeilen maar ook nu weer héél hoog aan de wind (zou half moeten zijn!) die zwak was en regelmatig wegviel. Dus steeds weer stukjes de motor erbij. De laatste paar honderd meter tot De Kuunder gingen lekker maar kruisen in De Kuunder viel niet te doen. Weer varend de zeilen omlaag maar dat ging nu een stuk moeilijker want de wind was net weer lekker aanwezig. Vlak voordat ik bij een aanlegplek aankwam sloeg de motor af omdat het tweede tankje van vandaag al leeg was. Gelukkig was ik dicht bij hogerwal en stond er net een paaltje waar ik me nét naartoe kon laten drijven. Soms moet het geluk je ook even meezitten.
Op de aanlegplek aangekomen besefte ik dat ik er eigenlijk wel genoeg van had voor vandaag. Als de wind morgen inderdaad zuidoost is zou ik morgen hier gewoon weg kunnen zeilen! Ik zit ondertussen een aardig stuk zuidoostelijk van Rufus dus dat zou een heerlijke laatste volle zeildag moeten kunnen worden. Tjeukermeer, Langweerder Wielen en misschien nog het Coevorder Meer. De laatste ochtend kan ik hooguit twee uurtjes zeilen dus misschien overnacht ik wel op het plekje van de eerste nacht.
Het zeilen heeft soms hele korte hectische en spannende momenten maar verder is het ontzettend rustgevend. Ik heb zelden zoiets ontspannends gedaan. De meeste tijd zit je lekker op het bankje te genieten van de prachtige omgeving. Soms kun je, wanneer je vóór de wind zeilt of op de motor vaart, heel lekker op het achterdek staan en de omgeving bewonderen. Wanneer je op het bankje zit zie weinig, meestal alleen tot aan het riet. Het landschap erachter is met zulk mooi weer echt fantastisch en het is zéér ontspannend dat heel rustig aan je voorbij te zien komen.
Ook het kamperen met zo'n boot is echt geweldig. Je ligt op de allermooiste plekjes die je je kunt voorstellen en meestal (behalve wanneer een boer net aan het oogsten is, zoals nu) is het doodstil. Je hoort af en toe de vreemde klikgeluiden van waterhoentjes, het loeien van een koe, het ruisende riet, gansen en vooruit, het zoemen van de muggen. Zeker nu rond de schemering en 's nachts. Gelukkig heb ik bij de Xenos in Heerenveen een klamboe gevonden en ik hoop dat ik de komende twee nachten nog wat slaap kan inhalen. Eigenlijk zou zo'n dektent beter moeten afsluiten en voorzien zijn van horregaas. Misschien bestaat dat ook wel maar anders wordt dat hoog tijd! Een gat in de markt?
De sfeer in zo'n tent is geweldig. Het uitzicht is net een super-breedbeeldtelevisie. Een prachtig landschap die door de invallende schemering steeds iets anders wordt. Gisteren had ik uitzicht op iets drukker bevaren water (een stuk of 10 boten gezien), dit keer een op een smal vaartje wat als een halve ovaal aan beide zijden tegen De Kuunder ligt. Hierdoor ontstaan twee eilandjes van een halve ovaal. En ze liggen niet precies tegenover elkaar maar één lengte verspringend. Je kunt dus de ene vaart invaren, dan met een bocht terug naar de hoofdvaart, schuin oversteken en de volgende vaart in. Mocht je dan nog geen plekje hebben gevonden dan vaar je gewoon verder over de hoofdvaart. Heel ingenieus. Hierdoor niet zo'n vergezicht maar met het licht van de olielamp erbij blijft het een plaatje.
Vanavond heb ik buren waar ik na het aanleggen ook even een praatje mee heb gemaakt. Zo'n gigantische motorboot waarbij een grote caravan nog in het niet valt (ja, ik had inderdaad een foto moeten maken). Ze nodigden me uit op het achterdek en één ding moet ik toegeven: het uitzicht is geweldig. Je beleeft in zo'n strijkijzer de wereld héél anders. Ik zou wel eens een keertje met iemand met zo'n boot meewillen maar of het dezelfde voldoening geeft als zeilen vraag ik me af. Maar als zeilen niet (meer) kan dan is het misschien wel een alternatief maar dan wel met een sfeervollere en wat kleinere motorboot. Je zit dan in ieder geval toch op het water en dat is een stuk beter dan op de weg. Jammer dat het zulke saaie mensen waren. De man wou alleen vertellen over z'n boot, over z'n vroegere bedrijf en over de reizen die ze met de boot gemaakt hebben. Op zich heel interessant maar wanneer je alleen luisteren, wordt het snel saai.
Zodra ik er netjes tussenuit kon lekker terug naar mijn eigen bootje. Tentje opgezet, kant en klaar maaltijd van AH opgewarmd en toch smakelijk opgegeten. In uitgebreid koken heb ik geen zin. Teveel gepruts zittend in de kuip van het bootje. Tijdens de lunch in een dorpje neem ik steeds iets lekkers en dan vind ik het verder wel goed. De avonden zijn ook al vrij kort. Het is nu 21:00 uur en echt donker. Er schijnt een driekwart maan door de wolken en die weerspiegelt in het water. Glaasje port erbij en een radiootje zachtjes aan. Wat wil je nog meer? Anderen om dit mee te delen? Zou leuk zijn maar anders ga ik gewoon lekker alleen, dat bevalt ook prima zo voor een paar dagen.
Weer zo'n prachtige dag gehad! Nu met de hele dag zon maar met een stuk minder wind. De hele dag met maximum zeil gevaren. Windkracht 2-3 met uitschieters naar 4. Behalve het zeilen leer je ook andere praktische dingen. Na twee avonden heb ik nu een houding gevonden waarin ik niet teveel last van m'n rug heb. Achterin een Hoora valk (prima boot trouwens!) staat een los kunsstof bankje wat ik nu in de kuip tegen de zijkant zet. Verder hang ik een fleece over het gangboord voor m'n rug en zit ik op een dubbelgevouwen slaapzak vanwege het knetterharde kunststof. Ook moet ik de volgende keer een klamboe meenemen want die muggen waren vannacht een echte plaag. En nu komen ze ook alweer tevoorschijn. Ik het met opzet een winderig overnachtingsplekje gekozen maar veel wind is er helaas niet. Des te meer muggen.
Volgens de weersverwachting zou er vandaag zuidoosten wind zijn dus ik besloot zoveel mogelijk naar het zuidwesten te varen omdat ik al behoorlijk naar het noordoosten was afgedwaald. Dat was wel lekker voor de wind maar ik wil niet dagen nodig hebben om terug te keren bij Rufus. De wind bleek toch zuidelijker te zitten want ik heb vandaag een paar keer de motor moeten gebruiken op smalle vaarten die zuidwaarts liepen. Overstag gaan gaat in je eentje prima maar met weinig wind kom je zo'n smalle vaart niet doorgekruisd.
Ik ben begonnen met een rondje tegen de klok in door de Alde Faenen, door de Grutte Krite, dan nog een stukje door de Geau, Krúsdobbe en Fokkesleat naar Earnewâld maar die stad heb ik rechts laten liggen. Het was nog te vroeg voor koffie. Vervolgens door de Folkertssleat westwaarts. Ik had geen zin in het Prinses Margrietkanaal vanwege de enorme schepen dus linksaf richting Sitebuarster Ie. Wanneer ik dit helemaal kruisend had gedaan was ik uren bezig geweest. Motortje er maar even bij dus. Op de Sitebuarster Ie was voldoende ruimte om te kruisen hoewel ik niet verwacht had dat dat nodig was. De wind was dus zelfs zuidwest geworden! Aan het eind van de Peanster Ie rechtsaf naar Grouw.
Omdat ik min of meer voor de wind kwam aanvaren zou ik aan lage wal moet aanleggen om de zeilen te strijken. Ik wou namelijk door Grouw varen en gezien de vier bruggen kon ik dat beter op de motor doen. Ik had de ruimte dus dit was het moment om al varend de zeilen te strijken. Motortje aan op stationair, tegen de wind in en zeilen gestreken. Uiteraard moet je af en toe even naar het roer om te corrigeren maar het viel me dik mee. Ik heb vandaag gemerkt dat een betrouwbaar motortje het leven van een zeiler een stuk aangenamer maakt (sorry Thomas, is niet lullig bedoelt).
In Grouw aangemeerd en wat inkopen gedaan, krantje gekocht en ergens geluncht. Lekker: Ciabatta met uitgebakken spek, roomkaas & salade. Mmm..... Nieuw water ingeslagen en rustig de kaart bestudeerd voor het vervolg. Ik zag een mooie route via Reduzum, Oosterwierum en Scharnegoutum naar Sneek maar met 12 bruggen waarvan vele niet bediend. Dat zag ik echt niet zitten want dan ben je de hele dag bezig met zeilen strijken, mast omlaag, motor aan, onder de brug door, mast overeind zetten, zeilen hijsen en weer doorvaren. Ik zou dus weer door Akkrum moeten maar gelukkig via een andere route, westwaarts door Jirnsum.
Tot Jirnsum was het redelijk te bezeilen, daarna moest regelmatig de motor erbij om me door de smalle vaart te helpen. Bij een tegemoetkomende motorboot wou ik beleefd even wachten met kruisen maar op zo'n moment moet je dat even laten varen want je wordt dan onherroepelijk over de andere boeg weggeblazen. En wanneer je ook nog eens netjes aan de kant vaart heb je die ruimte niet. Gelukkig kan zo'n plastic boot wel tegen een stootje. Op zo'n moment ben je blij met zo'n plastic boot! De brug van Akkrum kende ik dus ik wist dat ik er nét onderdoor pastte. Even aanleggen, mast en zeilen omlaag, onder de brug door en de boel weer omhoog. Dat leer je wel op deze manier!
Ik wou eigenlijk een eindje verder aanleggen maar op het hoekje van de Meinesleat zag ik aan de oostzijde een prachtig Marrekritte plekje. Twee steigers met aan de ene één boot en aan de andere niets. Zoals ik al schreef een beetje open maar ik hoopte daarmee een beetje gespaard te worden van de muggen maar dat was een illusie. Maar ik vertik het om al vroeg de tent dicht te doen want het uitzicht over het water met een zonsondergang is zo geweldig, dat laat ik me niet ontnemen. Bovendien sluit het tentdoek niet goed aan op de rand van de boot dus de muggen komen toch wel binnen. Ik heb een theedoek over m'n hoofd en een handdoek over m'n voeten dus ik zie er niet uit. Maar flink met muggenolie smeren vannacht. Ik ga nog even genieten van het laatste restje licht, een uurtje lezen en dan hopelijk een beetje rustig slapen.
Nou, daar zit ik dan. In het bootje onder de dektent. Nog een beetje hyper van m'n vuurdoop als solozeiler. Wat een avontuur! En wat ben ik blij dat het eerste zeiltochtje goed is verlopen.
Al jaren wilde ik in staat zijn zelfstandig te zeilen. Waarom? Om iets te verwezelijken wat ik als kind zelf heb gemist. Sinds m'n allereerste zeilweek in de 4e klas van de HAVO wist ik dat ik wilde zeilen. Iedere kans om met iemand mee te mogen zeilen greep ik altijd aan. Jaren geleden ben ik met m'n vader naar een Meccano tentoonstelling in Hoorn geweest. Na die tijd liepen we nog een blokje om omdat het nog te vroeg was om ergens te gaan eten en toevallig kwamen we in de jachthaven terecht. Daar vertelde ik mijn vader dat ik me heilig had voorgenomen ooit te leren zeilen en tot mijn verbazing vertelde hij toen dat hij dat ook altijd gewild had!
Nou is er niet beplaad zeilwater in de buurt van Oldenzaal en liet zijn drukke bestaan als medisch specialist in een streekziekenhuis het ook niet toe om daar iets mee te doen maar ik was erg verrast dat we zo'n raakvlak bleken te hebben.
Niet lang daarna hebben we samen met m'n zus Sanneke met z'n drieën een Valk met instructrice gehuurd bij zeilboerderij Rufus. Deze twee dagen horen bij mijn beste herinneringen aan mijn ondertussen overleden vader. Toen ik net de datum in de titel opschreef (nee, ik heb geen laptop bij me, ik schrijf dit gewoon met pen in een kladblok en type het later thuis wel over) viel het me op dat dit toevallig de geboortedag van mijn vader is. Hij zou nu 80 zijn geworden. In die dagen heb ik ook één van de mooiste foto's van mijn vader gemaakt waaraan je kunt zien hoe intens hij zat te genieten.
Voor nu genoeg over mijn vader en terug naar de reden waarom ik dit wil. Eigenlijk is het ook niet één reden maar meerdere maar het is mij zelf niet zo duidelijk welke de belangrijkste is. Ik wil dit voor mijn kinderen maar ook voor mijzelf. Ik wil dat mijn twee jongens wél kunnen zeilen met hun vader wanneer ze dat willen, in ieder geval dat ze de keuze hebben. De eerste ervaring met Thijs, een paar weken geleden, was in ieder geval geweldig!
Daarnaast is dit een droom die ik wil verwezelijken. Het lijkt mij helemaal geweldig om met een niet te grote zeilboot in Nederland maar in de toekomst ook naar Scandinavië, Engeland, de Europese kust of de Middelandse Zee te varen. Niet zoals Bart Boosman, een dorpsgenoot, die in z'n ééntje naar Amerika wil zeilen en dan liefst ook nog zo snel mogelijk maar juist rustig van haventje naar haventje met mooi zeilweer om dan de omgeving te verkennen met de rugzak of met openbaar vervoer. Eigenlijk als een soort camper maar dan over het water.
Systematisch en analytisch zoals ik ben weet ik dat ik dan bij het begin moet beginnen. Twee jaar geleden heb ik al m'n CWO 2 diploma gehaald bij een zeilschool bij Lelystad maar of ik die echt verdiende was de vraag. Ervaring heb ik nodig, ervaring met zeilen, met navigeren, met de vaarregels, met bruggen en sluizen en alle andere zaken die met zeilen te maken hebben.
Gelukkig heb ik de afgelopen twee jaar veel van Thomas Kropmans geleerd maar op een bepaald moment moet je de stap zetten om zelfstandig te gaan zeilen anders blijf je teveel leunen op de ervaring van iemand anders. En dat is wat ik nu doe. Van zondag tot en met vrijdag heb ik een Polyvak bij zeilboerderij Rufus gehuurd om eindelijk die stap te zetten.
De afgelopen week nam de spanning met de dag toe en vanochtend in de auto naar Joure vroeg ik me af waarom ik mezelf dit aandoe. Nu, na de eerste zeiltocht, is dat gevoel gelukkig een stuk minder omdat het eigenlijk best goed ging. De afgelopen week waren de weersvoorspellingen behoorlijk goed maar naarmate vandaag dichter bij kwam werden de verwachtingen steeds een beetje minder. Vanochtend werd onweer voorspeld en een windkracht 4 tot 5. Dat is vrij pittig voor een eerste zeiltocht in je eentje in een onbekende boot maar uiteindelijk viel het me toch nog mee.
Ik was op tijd vertrokken zodat ik vóór 10.00 uur al bij Rufus was. Daar heb ik met Anniek de werking van het gasveer voor het eenvoudig strijken van de mast, de buitenboordmotor, het hijsen van de zeilen en het steken van een rif doorgenomen. Gisteren vroeg ik me bij het inpakken af of alles wel in de boot zou passen maar dat was geen enkel probleem. Zo'n valk heeft vóór en achter een behoorlijke bergruimte. Nadat alles was ingeladen was het tijd voor een kop koffie met appelgebak.
Ondertussen mijn plannen voor vandaag besproken met een aardige jongen die daar werkt. Ik wilde vandaag eerste naar een rustig meer om een aantal handelingen te oefenen. Gezien de wind viel de keuze op de Goaiingarypster Puollen. En voor de overnachting werd me een plekje in de Gudzekop Frijgersleat geadviseerd. Na de koffie de boot helemaal klaargemaakt en de geleende zeilbroek van Jurrien aangetrokken (nog bedankt! echt onmisbaar).
Bij het bepalen van het rif (de wind was nogal vlagerig) heb ik het advies van Thomas ter harte genomen: bij twijfel altijd een rif steken! Ik twijfelde tussen 1 of 2 riffen dus dat werden er 2 en een stormfok. Een uitstekend advies bleek later! En toen kon ik het moment van vertrekken echt niet langer uitstellen. Met bibberende kniën om half één de motor gestart en heel voorzichtig de haven uitgevaren. Op de Noarder Alde Wei tot de aanlegsteiger valk voor de Goaiingarypster Puollen op de motor gevaren. Daar zeilen omhoog en pal voor de wind de Goaiingarypster Puollen opgezeild. Blij dat ik was met m'n 2 rifjes en stormfokje want ik vloog over het water!
Ik had meer oefening in gedachten maar vanwege de wind en de af en toe pittige regen heb ik me beperkt tot het laveren. En dat ging beter dan ik verwacht had. Je hebt toch wel voldoende tijd om de ene fokkeschoot los te gooien en de ander aan te trekken. Perfect zal het niet geweest zijn maar dat zal mee een zorg zijn. Het lukt in ieder geval in m'n eentje. Waar je vooral op moet letten is dat je na het overstag gaan de losgegooide fokkeschoot weer klem zet in de kikkers zodat je deze snel kunt aantrekken bij de volgende keer dat je overstag gaat. Al oefenend heb ik een paar rondjes gemaakt op de Goaiingarypster Puollen en omdat het weer steeds slechter werd besloot ik al vast een kijkje te nemen bij de mogelijke overnachtingsplek in Gudzekop Frijgersleat. Dat bleek toch een erg onbeschut plekje te zijn en daarom besloot ik door te varen naar de Langturte Puol. Op de kaart had ik daar een plekje gezien die mooi in de luwte lag. Het weer was ondertussen zo slecht geworden en ik zó nat en al een beetje koud dat ik besloot om daar alvast aan te leggen ondanks dat het pas drie uur was. Omdat het maar doorging met regenen heb ik de dektent over de giek uitgerold en ben er lekker onder gekropen met een dweil om alles weer een beetje droog te krijgen.
Natuurlijk klaarde het na een uurtje weer op maar ik vond het genoeg voor vandaag. Ik was allang blij dat alles zonder grote problemen gelukt was, inclusief zeilen strijken midden op dit kleine meertje bij harde wind, en had niet de moed en energie om voor 1 of 2 uurtjes zeilen alles weer klaar te maken. Bovendien had ik net de boot een beetje droog. Nog genoeg zeildagen voor de boeg! Onder het genot van een palmpje heb ik dit geschreven met tussen de buien door een fantastisch uitzicht door de openingen in de dektent op het Friese Merenlandschap. Omdat je vlak boven de waterspiegel zit zie je alles vanuit een kikvorsperspectief. In de verte een (bruine?) kiekendief en vlak voor de boot meerkoetjes. Geweldig! Tijd om iets te eten klaar te maken.
Ondanks dat de accu van de PDA veel te snel leeg is kon ik het toch niet laten Marjo even te bellen. Zij weet maar al te goed hoe ik zowel uitzag naar als opzag tegen deze week.
Het is nu acht uur en het begint al een beetje te schemeren. Het restje couscous uit de vriezer is soldaat gemaakt en met een bakje koffie en een zacht muziekje uit de wereldontvanger zit ik te genieten van het uitzicht. Je moet je het volgende voorstellen: de boot ligt langs de aanlegsteiger en over de giek hangt een tentdoek. Over de lengte van de kuip kan aan beide kanten het tentdoek open geslagen worden. Aan de kant van de steiger zit het doek bijna dicht en daar zit ik met mijn rug tegen de kuiprand. Ik kijk dus door een soort raam uit over het meer met m'n kont net boven de waterspiegel. Aan de rechtterzijde zie ik steeds een paartje torenvalken en net kwam de kiekendief vlak over het water voorbij vliegen. Nu en dan valt er een buitje. Ik had me dit niet letterlijk zo voorgesteld maar het voldoet ruimschoots aan de verwachtingen! Wel hoop ik dat ik ook een paar droge dagen krijg.
Ik ontving een uurtje geleden het bericht van m'n zus dat mijn moeder weer een hartritmestoornis heeft gehad en gedefibrileerd moest worden. Ik heb met haar te doen. Kennelijk heeft ze het emotioneel toch erg moeilijk op zo'n dag. Gelukkig waren m'n broers en zus vandaag bij haar op bezoek waardoor ze veel steun kreeg. Ik voel me een beetje schuldig dat ik er niet voor haar ben.
Vanochtend voreg wakker en al om half negen aan het zeilen. Er stond meer wind dan gisteren maar ik wist dat ik na een half uurtje bij een brug zou komen en de wind in vaarten altijd wat minder is. Geen rif dus en dat had ik goed ingeschat. De wind was oost dus ik zou nog wel wat moeten laveren vandaag. Eerst een stukje terug naar de Fetsehol en door de Steatebocht en Stobberak waar het laveren al begon met lange en korte slagen. Nog een keer goed kunnen oefenen en dat heb ik nu wel onder de knie. Bij de brug onder de snelweg waarvan de herrie uiteindelijk nog wel meeviel de zeilen en mast gestreken en bij het weer opzetten toch maar één rif gezet. Bleek hoog nodig te zijn want de wind nam verder toe en bij het laveren door De Hoarse en Jurjen Sleat ging ik regelmatig met het gangboord door het water.
Op de Langsturtepoel nog even langs het eerste overnachtingsplekje gevaren. Het zeilen voelt nu toch heel anders dan toen ik daar de eerste keer was. Daarna nog een stukje laveren door Frijgersleat en Gudzekop maar op de Goaiingarypster Puollen bleek ik echt teveel zeil te hebben. Snel aangelegd bij het Marrekritte plekje bij de ingang van de Noarder Alde Wei en het laatste stukje op de motor. Ik had stoer zeilend aan willen komen varen maar dat was niet verantwoord. Hoog aan de wind was de boot niet te houden. Gelukkig net genoeg benzine voor het laatste stukje. Onder het genot van een verse cappuchino lekker zitten praten met Annemiek, Jetske en de eigenaar van Rufus. Uiteraard nog even de boot schoonmaken maar toen was het echt afgelopen. Een ongelooflijke ervaring rijker die naar meer smaakt!
Posts
