Eerste solo zeiltocht, dag 3/6

Weer zo'n prachtige dag gehad! Nu met de hele dag zon maar met een stuk minder wind. De hele dag met maximum zeil gevaren. Windkracht 2-3 met uitschieters naar 4. Behalve het zeilen leer je ook andere praktische dingen. Na twee avonden heb ik nu een houding gevonden waarin ik niet teveel last van m'n rug heb. Achterin een Hoora valk (prima boot trouwens!) staat een los kunsstof bankje wat ik nu in de kuip tegen de zijkant zet. Verder hang ik een fleece over het gangboord voor m'n rug en zit ik op een dubbelgevouwen slaapzak vanwege het knetterharde kunststof. Ook moet ik de volgende keer een klamboe meenemen want die muggen waren vannacht een echte plaag. En nu komen ze ook alweer tevoorschijn. Ik het met opzet een winderig overnachtingsplekje gekozen maar veel wind is er helaas niet. Des te meer muggen.

Volgens de weersverwachting zou er vandaag zuidoosten wind zijn dus ik besloot zoveel mogelijk naar het zuidwesten te varen omdat ik al behoorlijk naar het noordoosten was afgedwaald. Dat was wel lekker voor de wind maar ik wil niet dagen nodig hebben om terug te keren bij Rufus. De wind bleek toch zuidelijker te zitten want ik heb vandaag een paar keer de motor moeten gebruiken op smalle vaarten die zuidwaarts liepen. Overstag gaan gaat in je eentje prima maar met weinig wind kom je zo'n smalle vaart niet doorgekruisd.

Ik ben begonnen met een rondje tegen de klok in door de Alde Faenen, door de Grutte Krite, dan nog een stukje door de Geau, Krúsdobbe en Fokkesleat naar Earnewâld maar die stad heb ik rechts laten liggen. Het was nog te vroeg voor koffie. Vervolgens door de Folkertssleat westwaarts. Ik had geen zin in het Prinses Margrietkanaal vanwege de enorme schepen dus linksaf richting Sitebuarster Ie. Wanneer ik dit helemaal kruisend had gedaan was ik uren bezig geweest. Motortje er maar even bij dus. Op de Sitebuarster Ie was voldoende ruimte om te kruisen hoewel ik niet verwacht had dat dat nodig was. De wind was dus zelfs zuidwest geworden! Aan het eind van de Peanster Ie rechtsaf naar Grouw.

Omdat ik min of meer voor de wind kwam aanvaren zou ik aan lage wal moet aanleggen om de zeilen te strijken. Ik wou namelijk door Grouw varen en gezien de vier bruggen kon ik dat beter op de motor doen. Ik had de ruimte dus dit was het moment om al varend de zeilen te strijken. Motortje aan op stationair, tegen de wind in en zeilen gestreken. Uiteraard moet je af en toe even naar het roer om te corrigeren maar het viel me dik mee. Ik heb vandaag gemerkt dat een betrouwbaar motortje het leven van een zeiler een stuk aangenamer maakt (sorry Thomas, is niet lullig bedoelt).

In Grouw aangemeerd en wat inkopen gedaan, krantje gekocht en ergens geluncht. Lekker: Ciabatta met uitgebakken spek, roomkaas & salade. Mmm..... Nieuw water ingeslagen en rustig de kaart bestudeerd voor het vervolg. Ik zag een mooie route via Reduzum, Oosterwierum en Scharnegoutum naar Sneek maar met 12 bruggen waarvan vele niet bediend. Dat zag ik echt niet zitten want dan ben je de hele dag bezig met zeilen strijken, mast omlaag, motor aan, onder de brug door, mast overeind zetten, zeilen hijsen en weer doorvaren. Ik zou dus weer door Akkrum moeten maar gelukkig via een andere route, westwaarts door Jirnsum.

Tot Jirnsum was het redelijk te bezeilen, daarna moest regelmatig de motor erbij om me door de smalle vaart te helpen. Bij een tegemoetkomende motorboot wou ik beleefd even wachten met kruisen maar op zo'n moment moet je dat even laten varen want je wordt dan onherroepelijk over de andere boeg weggeblazen. En wanneer je ook nog eens netjes aan de kant vaart heb je die ruimte niet. Gelukkig kan zo'n plastic boot wel tegen een stootje. Op zo'n moment ben je blij met zo'n plastic boot! De brug van Akkrum kende ik dus ik wist dat ik er nét onderdoor pastte. Even aanleggen, mast en zeilen omlaag, onder de brug door en de boel weer omhoog. Dat leer je wel op deze manier!

Ik wou eigenlijk een eindje verder aanleggen maar op het hoekje van de Meinesleat zag ik aan de oostzijde een prachtig Marrekritte plekje. Twee steigers met aan de ene één boot en aan de andere niets. Zoals ik al schreef een beetje open maar ik hoopte daarmee een beetje gespaard te worden van de muggen maar dat was een illusie. Maar ik vertik het om al vroeg de tent dicht te doen want het uitzicht over het water met een zonsondergang is zo geweldig, dat laat ik me niet ontnemen. Bovendien sluit het tentdoek niet goed aan op de rand van de boot dus de muggen komen toch wel binnen. Ik heb een theedoek over m'n hoofd en een handdoek over m'n voeten dus ik zie er niet uit. Maar flink met muggenolie smeren vannacht. Ik ga nog even genieten van het laatste restje licht, een uurtje lezen en dan hopelijk een beetje rustig slapen.